shokooh  
سرنوشت
گذران عمر
عمر
کتاب خواندنی

افسوس کیش (سه پتانسیل کیش)

پتانسیل ها و مدیریت ها

کیش با توجه به شرایط خاص خود دارای سه پتانسیل عمده است. پتانسیل اول، بحث گردشگری است. البته گردشگری نه به این معنی که با توجه به شرایط کشور، تلاش شود توریست خارجی جذب گردد، بلکه گردشگری در کیش به این معنی که ما ۵/۱ میلیون نفر ایرانی را که هر سال به دبی و ترکیه می روند، بتوانیم جذب کیش نماییم. ما اگر بتوانیم شرایطی را در کیش به وجود بیاوریم که حداقل ۵۰۰ هزار نفر از این افراد را جذب کنیم، با احتساب اینکه مسافرت هر یک از این افراد به دبی یا ترکیه ۱۰۰۰ دلار هزینه دارد، می توانیم ۵۰۰ میلیون دلار درآمد کسب کنیم که این درآمد قابل توجه باعث آبادانی و رونق کیش و کشور خواهد شد.

پتانسیل دوم کیش، بحث تجارتی – مالی آن در سطح کلان است. ما باید شرایطی را فراهم کنیم که تمامی فعالیت ها و عملیات بانکی دبی که توسط بانک های ایرانی انجام می گیرد، در کیش انجام شود تا بتوانیم از خروج ارز قابل توجهی از کشور جلوگیری کرده و آن را وارد کیش نماییم. اگر این شرایط فراهم شود، ۱۰ میلیارد دلار کالایی که از دبی صادرات مجدد می شود، مستقیم به بندرعباس و سپس به کیش می آید. این امر باعث رونق بنادر جنوبی کشور به ویژه کیش خواهد شد.

پتانسیل سوم کیش، ارایه خدمات به شرکت های نفتی به دلیل نزدیکی جزیره به مراکز و حوزه های نفتی از جمله عسلویه است که در حال حاضر از این پتانسیل استفاده اندکی می شود. قرار است تا ۱۰ سال آینده مبالغ هنگفتی در عسلویه سرمایه گذاری بشود که کیش می تواند پشتیبان مناسبی برای فعالیت های خدماتی عسلویه باشد. در حالی که اکنون عمده این خدمات را جبل علی ارایه می دهد. ما باید کیش را به عنوان رقیب دبی تقویت کرده و تلاش نماییم تمامی فعالیت های تجاری ایرانیان دبی، در کیش انجام شود.
در حال حاضر هر سه پتانسیل در کیش قابل عملیاتی شدن است که البته بحث گردشگری نسبت به دو مورد دیگر، فعال تر است. اما باید بپذیریم که دبی به نیازهای منطقه و گردشگران و سرمایه گذاران بهتر پاسخ داده است، در حالی که دبی دارای شرایط آب و هوایی و فرهنگ مناسبی نسبت به کیش نیست. اگر ما هم در کیش این نیازها را فراهم کنیم، گردشگران و سرمایه گذاران به جای دبی و جبل علی به کیش می آیند.
با وجود این، تاکنون درخصوص شناسایی و استفاده از اقدامات خاصی انجام نشده است. البته قرار است یک سازمان غیردولتی (NGO) به عنوان مجمع سرمایه گذاران فعال در کیش تشکیل شده و روی به صورت کارشناسی کار کند. مؤسسان این NGO معتقدند که سازمان منطقه آزاد کیش از یک سو گرفتاری های خاص خودش را دارد و از سوی دیگر، مجبور به تبعیت از سیاست های روز داخل کشور است. ولی این تشکّل می تواند به عنوان یک نهاد مستقل، به تحقیق و مطالعه بر روی مسایل و مشکلات توسعه گردشگری و سرمایه گذاری در کیش پرداخته و راهکارهای اجرایی مناسب را ارایه و دنبال نماید. در حال حاضر فرصت ها و زمینه های کاری بسیاری برای حضور بخش خصوصی در کیش با هر نوع علاقه و انگیزه ای وجود دارد. باید باور کنیم که تعامل بیشتر میان بخش خصوصی و سازمان منطقه آزاد کیش است که رونق و را تسریع می نماید.

اندر احوال مدیران

قانون مناطق آزاد موجود، قانون خوبی است و برخلاف اعتقاد بسیاری، اگر این قانون به خوبی اجرا شود، مناطق آزاد ما می توانند به اهداف مورد نظر خود دست یابند. ولی مشکل اساسی، مدیران ما و طرز نگرش آنها می باشد، زیرا نگاه مدیران ما به مسایل، نگاه تخصصی نیست. از سوی دیگر، مدیران ما به سرعت جابه جا می شوند، در حالی که مدیر بندر جبل علی از بدو تأسیس تاکنون یک نفر بوده است. اختیارات او نیز مشخص است. ولی در کیش طی ۱۵ سال اخیر مدیران متعددی بر سر کار آمده اند. حتی عملکرد دو نفر از مدیران گذشته جزیره را زیر سؤال بردند. در این شرایط، سؤال این است که سرمایه گذار خصوصی با چه ضمانتی برای سرمایه گذاری به کیش بیاید، وقتی مدیران جزیره به سرعت عوض می شوند و اعتباری پای امضای مدیرعامل و مصوبه هیأت مدیره سازمان مناطق آزاد کیش نیست! متأسفانه برای مسؤولان کشور ما، بحث انتخاب مدیر شایسته برای کیش در اولویت نبوده و همواره انتخاب مدیر این جزیره با مشکلات و بحث هایی روبه رو بوده است.

برگرفته از سایت ایران اکونومیست    www.iraneconomics.net

///////////////////

نظرات

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *