shokooh  
سرنوشت
گذران عمر
عمر
کتاب خواندنی

مشابه سقوط ۱۰ هواپیما در هر ماه در ایران (بیش از ۷۰ هواپیما در هفت ماه)

1791349ابتدا به خبر زیر توجه کنید:

///////  سازمان پزشکی قانونی از فوت ۱۰ هزار و ۵۵۰ تن در کشور بر اثر حوادث رانندگی، طی هفت ماه امسال خبر داد. به گزارش عصرایران در این مدت ۱۹۵ هزار و ۱۴۲ تن نیز در حوادث رانندگی مصدوم شدند و به مراکز پزشکی قانونی مراجعه کردند که ۱۳۹ هزار و ۳۶۱ تن از آنان مرد و مابقی زن بودند (برای مشاهده مشروح مطلب کلیک کنید)  (خبرگزاری عصر ایران کد خبر: ۴۳۵۹۳۵ – ۱۴ آذر ۱۳۹۴)  ///////

اگر فرض بگیریم هواپیماهای مسافربری در ایران به طور میانگین دارای ۱۳۰ نفر ظرفیت است، با یک ضرب و تقسیم ساده می توان این طور تصور کرد که در طول هفت ماه ابتدای امسال بیش از ۷۰ هواپیما در ایران سقوط کرده است. شاید این مشابه سازی به درک بیشتر این آمار دلخراش کمک کند. زیرا که کشته شدن همزمان بیش از ۱۰۰ نفر خیلی بیشتر به چشم می آید تا کشته شدن تدریجی همان نفرات!

این آمار صرفا یک آمار نیست، بلکه دهها حرف و نکته پنهان در خود دارد.

– حساب کنید فوت شدن این عده چه تاثیری روی روح و روان بازماندگان ایشان گذاشته است، چه مشکلات روحی و روانی برای بازماندگان ایجاد کرده، می کند و خواهد کرد!

– حساب کنید این تعداد تصادف چه هزینه های سنگینی برای کشور به بار آورده است، می آورد و به بار خواهد آورد!

– حساب کنید این ۲۰۰ هزار نفر مصدوم چه میزان دچار مشکلات جسمی و روحی شدند، می شوند و خواهند شد!

– حساب کنید این ۲۰۰ هزار نفر مصدوم به چه میزان دارو، تجهیزات پزشکی، یارانه درمانی و … نیاز خواهند داشت!

– حساب کنید اگر سرپرست خانوار در بین کشته شدگان و یا مصدوم شدگان بوده باشد، چه مشکلاتی عدیده ای برای این خانواده برای امرار معاش و دیگر هزینه های زندگی به وجود خواهد آمد!

– حساب کنید چه تعداد موسسه، خیریه و بودجه ، برای یاری رساندن به یتیم شدگان، معلول شدگان، ناتوان شدگان این حوادث نیاز خواهد بود!

و دهها دیگر از این نکات پنهان…

حال سوالات مهم و اساسی:

– بررسی کنید چند درصد این افراد با عدم رعایت نکات راهنمایی و رانندگی، قاتل خود، خانواده خود و دیگران شدند؟

– آیا واقعا در این ، فرهنگ ، رفتار و کردار این رانندگان، در بوجود آمدن این حوادث دردناک، هیچ تاثیری نداشته است؟ (توجه: ایمن نبودن وکیفیت نداشتن خودروها، در اصل این سوال تاثیری ندارد.)

– آیا اگر ۱۰ درصد از بودجه هایی که به مسائل و مشکلات حاصل از این اختصاص داده می شود، پیش از آن به زیرساخت ها، آموزش و پرورش، تعلیم و تربیت، فرهنگ سازی، نظارت منظم و مرتب اختصاص داده می شد، آید شاهد این آمار و  سوانح می بودیم؟

– آیا اگر خیرین عزیز ما ۱۰ درصد از کمک های مادی و معنوی که به نیازمندان حاصل از این تصادفات می کنند، صرف پیشگیری، آموزش، نظارت و … می کردند تا به طور ریشه ای کمک کرده باشند و شاهد این حوادث نباشیم، ثواب کمی می داشت؟ (پیشنهاد می شود، خیرین عزیز در کنار کمک های بشردوستانه خود، کمی هم در زمینه های فرهنگ سازی و اُمور پیشگیری کمک رسانند)

– آیا اگر همین افراد با همین فرهنگ رانندگی (سرعت زیاد، صحبت با تلفن همراه، سبقت بی جا و … ) در بهترین کشورهای دنیا و بهترین و ایمن ترین جاده ها، رانندگی می کردند، آیا فکر می کنید این آمار چه قدر تغییر می کرد؟

امید که تامل کنیم…

(توجه: این خبر در این مطلب از دیگاه فرهنگ راهنمایی و رانندگی مردم و تاثیر آن در رخدادهای روزمره، بررسی و تحلیل شده است و این به معنای تاثیر گذار نبودن و مهم نبودن دیگر عوامل مثل زیرساخت ها، کیفیت خودرو، سوء مدیریت و … نیست.)

 

///////////////////

نظرات

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *